สำหรับวันนี้ผมมีรูปเจ้าน้องหมามาให้ดูกัน น่าหมั่นเขี้ยวใช่มั้ยล่ะ เซทแรกๆที่เห็นเป็นเจ้าหมาน้อย 3 พี่น้อง เผอิญเมื่อวันพุธที่ผ่านมาผมต้องเดินไปเรียนโยคะกับแอโรบิคที่คณะวิทฯกีฬา พอตอนขากลับเดินผ่านหอในแล้วเจอเจ้าลูกหมา 3 ตัวกำลังเล่นกันอยู่ผมก็อดไม่ได้ที่จะเก็บความน่ารักและความทะเล้นของพวกมันใส่ลงในเมมโมรีสติ๊ก เผื่อเอาไว้ดูเล่นเวลาเบื่อๆเหงาๆ ซึ่งมันก็ได้ผลนะครับ เพราะดูทีไรผมก็อดยิ้มไม่ได้ทุกที 55  ส่วนสติ๊ช-เจ้าหมาสีฟ้า 2 ตัวอ่ะครับ ไม่ต้องไปสนใจมันมากหรอก ผมแค่ถ่ายมาเปรียบเทียบให้ดูเฉยๆว่าความน่ารักของสิ่งที่มีชีวิตจริงๆกับความน่ารักของเจ้าตุ๊กตุ่นมันให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันยังไง พอจะรู้สึกบ้างรึยังครับ?   เซทหลังที่เห็นเป็นหมาผู้ใหญ่แล้วครับ เป็นหมาที่คณะผมเอง ตัวอ้วนๆชื่ออีเตี้ย ตัวนี้เป็นหมาที่ตอแหลมากและอยู่คู่คณะนิเทศศาสตร์มายาวนานแล้วครับ ตัวลายเสือรู้สึกว่าจะมีหลายชื่อนะครับแต่สำหรับผมแล้ว ผมเรียกมันว่าไอ้ทิกเกอร์ ตัวนี้เป็นบุตรชายตัวเดียวที่เหลือของอีเตี้ยครับ ส่วนตัวสุดท้ายนางเอกของเรา นีเวียไงครับ ดูผิวพรรณมันก่อนสิ ขาวอมชมพูเชียว ตัวนี้แปลกและเด่นก็ตรงที่มันชอบเอาสตรอเบอร์รี่มาติดไว้ตรงก้นของมันอ่ะครับ 555 ไม่เข้าใจจริงๆ แถมเจ้านิเวียนี่มันยังมีฉายาว่าเป็นหมา panic อีกต่างหาก อยู่ใกล้สิ่งมีชีวิตตัวอื่นๆรวมถึงมนุษย์ได้ไม่เกิน 1-2 เมตร เพราะเกรงว่าจะมีคนมาขโมยสตรอเบอร์รี่อันหอมหวานของมันไปมั้งครับ ทุกคนในคณะก็ยังสงสัยในพฤติกรรมของมันอยู่ ไว้วันหน้าถ้าผมไปเจออะไรน่ารักๆมาอีกล่ะก็ ผมจะเก็บภาพมาลงในสเปสอีกก็แล้วกันนะครับ

บรรยากาศสบายๆยามเย็น แสงไฟที่สาดส่องสว่างไปทั่วบริเวณถนนพระราม 4 และถนนวิทยุ เสียงยานพาหนะและเสียงแห่งความสับสนวุ่นวายในเมืองกรุงแต่แฝงไปด้วยความตื่นตาตื่นใจและความสนุกสนาน หากคุณเป็นคนหนึ่งที่รู้สึกว่าไม่รู้จะทำอะไรดีในวันที่คุณรู้สึกเหงาๆอยากไปที่ไหนสักแห่งในตอนเย็นของวันที่เหนื่อยล้าหรือหากคุณเป็นคนหนึ่งที่เบื่อกับการช๊อบปิ้งท่ามกลางฝูงชนที่คับคั่งกับอากาศที่ร้อนอบอ้าวในวันเสาร์อาทิตย์ที่สวนจัตุจักร ผมขอแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวยามค่ำคืนแห่งหนึ่ง สถานที่ที่มีทั้งความสนุกสนาน เสียงหัวเราะ และมีความสงบในที่เดียวกันหรือที่ในภาษาวัยรุ่นปัจจุบันเรียกว่า "บรรยากาศแบบชิวๆ"  คุณจะได้สัมผัสกับบรรยากาศที่ผ่อนคลายพร้อมกับมีกิจกรรมต่างๆรอให้ทำอยู่มากมาย สถานที่แห่งนี้เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่ของคนที่ชอบเที่ยวกลางคืนครับ นั่นก็คือสวนลุมไนท์บาร์ซ่า

อันที่จริงแล้วตัวผมเองไม่ใช่คนกรุงแต่กำเนิด พึ่งจะได้มาอยู่จริงๆก็ตอนที่เข้ามาเรียนที่นี่แหละครับ เพราะฉะนั้นสำหรับตัวผมเองแล้วก็ไม่ค่อยจะได้มีโอกาสท่องเที่ยวในกรุงเทพฯมากนัก ส่วนใหญ่จะไปเที่ยวตามห้างสรรพสินค้าทั่วไปเสียมากกว่า สถานที่ท่องเที่ยวดีๆที่น่าไปก็จะไม่มีโอกาสได้ไปกับเขานัก พอได้มาเรียนที่จุฬาฯก็พักอยู่แถวสามย่านใกล้กับสถานีรถไฟใต้ดินพอดี ในวันที่ว่างๆผมก็ไม่รู้จะทำอะไรดีก็เลยชวนเพื่อนคนหนึ่งไปเที่ยวที่สวนลุมไนท์บาร์ซ่า เพราะได้ยินว่าอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากสามย่าน แค่นั่งรถไฟใต้ดินเพียง 2 สถานีก็ถึงแล้ว อีกอย่างผมก็ยังไม่เคยไปมาก่อนด้วย ถามใครก็มีแต่บอกว่า "ก็เหมือนๆกับจัตุจักรนั่นแหละ" ผมก็เลยไปให้เห็นกับตาให้รู้แล้วรู้รอด ใครจะไปรู้ว่าพอผมได้มาสัมผัสบรรยากาศที่สวนลุมไนท์บาร์ซ่าเองแล้ว ผมจะติดใจได้ถึงเพียงนี้ พอขึ้นมาจากสถานีรถไฟใต้ดินก็จะมีทางออกที่โผล่ขึ้นมาหน้าประตูของสวนลุมไนท์บาร์ซ่าพอดี หาไม่ยากเลยครับ ต้องบอกว่าการเดินทางมาที่นี่เป็นอะไรที่สะดวกมาก พอขึ้นมาจากสถานีรถใต้ดินแล้วสิ่งแรกที่เจอก็คือลานเบียร์ช้างพร้อมซุ้มอาหารมากมาย เลือกกินไม่ถูกเลย แต่ต้องขอบอกก่อนเลยนะครับว่าเราไม่จำเป็นต้องสั่งเบียร์มาดื่มก็ได้เพราะตัวผมเองก็ชอบไปนั่งเล่นเฉยๆไม่ได้สั่งอะไรมากินเหมือนกัน บริเวณนี้อากาศดีมากๆครับเป็นลานโล่งกลางแจ้ง นั่งรับลมสบายใจ นอกจากลานเบียร์ช้างแล้ว ก็ยังมีลานเบียร์ไทเกอร์ที่พึ่งเปิดได้ไม่นานนี่เองซึ่งลานเบียร์ไทเกอร์นี้ก็อยู่บริเวณใกล้ๆกับลานเบียร์ช้างนี่แหละครับแต่ที่นี่จะมีเวทีแสดงคอนเสิร์ตทุกคืนเลย ลานนี้ผมชอบมากเหมือนกัน วันดีคืนดีก็จะมีคอนเสิร์ตของดารานักร้องมาแสดงที่นี่ด้วยครับและก็ยังมีศูนย์อาหารอยู่ถัดจากลานเบียร์ไทเกอร์ไปอีก ใครที่ชอบนั่งทานอาหารไปพร้อมๆกับดูคอนเสิร์ตไปด้วยผมขอแนะนำให้มานั่งที่นี่เลยครับ ที่นี่จะต่างจากลานเบียร์ไทเกอร์ก็ตรงที่ที่นี่จะเป็นศูนย์อาหารในร่มเป็นเหมือนหอประชุมครับ เพราะฉะนั้นเสียงดนตรีก็จะดังกว่าข้างนอกที่เป็นลานกลางแจ้ง บรรยากาศก็จะออกไปทางแนวคนที่ชอบเที่ยวกลางคืนเลยครับคือมืดๆและก็มีเวทีคอนเสิร์ตขนาดใหญ่ คนที่มานั่งที่นี่ส่วนใหญ่จะเป็นชาวต่างชาติเสียมากกว่าครับ ราคาของอาหารเครื่องดื่มทุกอย่างก็เลยเป็นอัตราของชาวต่างชาติ  เอาเป็นว่าในสวนลุมไนท์บาร์ซ่านี้มีลานกิจกรรมหรือลานเบียร์ใหญ่ๆอยู่ 3 ที่ให้เราเลือกไปนั่งเล่นกันนะครับ

พอนั่งเล่นจนเบื่อแล้วก็ได้เวลาเดินเที่ยวกันแล้วครับ ที่นี่เขาจะแบ่งออกเป็นโซนๆครับซึ่งแต่ละโซนนั้นก็จะมีของขายแตกต่างกันออกไป แต่ต้องขอบอกไว้ก่อนนะครับว่าสินค้าส่วนใหญ่ที่นี่เขาจะเอาใจชาวต่างชาติมากกว่าพี่ไทยเรา เพราะที่นี่วันๆหนึ่งจะมีทัวร์ของชาวต่างชาติมาลงหลายคันเลยครับ แต่ก่อนคนที่จัดการที่นี่เขาคงตั้งใจที่จะจัดแยกขายประเภทของสินค้าออกเป็นโซนๆ แต่ตอนนี้ผมว่าก็เดินมันซะให้หมดเลยแหละครับเพราะว่าของที่ขายเดี๋ยวนี้มันก็คละๆกันไปซะทุกโซน แต่ละโซนก็จะมีสินค้าที่คล้ายๆกันเลยครับ ถ้าถูกใจของชิ้นไหนผมแนะนำว่าให้ต่อราคาได้เลยนะครับ เพราะพ่อค้าแม่ค้าที่นี่เขาตั้งราคาเอาไว้ค่อนข้างสูง สำหรับประเภทของสินค้าที่นี่ส่วนใหญ่ก็จะเป็นพวกเสื้อผ้าสวยๆ สไตล์ที่ชาวต่างชาติเขาชอบใส่กัน แต่พี่ไทยเราก็ใส่ได้นะครับ ผมออกจะชอบคนไทยที่ใส่ชุดไทยๆเสียอีกนะครับ เป็นเรื่องตลกตรงไหนถ้าคนไทยจะใส่ชุดไทย ขนาดคนญี่ปุ่นเค้ายังใส่ชุดประจำชาติของเขาไปเดินซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เกตเลย  สินค้าอื่นที่น่าสนใจก็คงจะเป็นพวกงานฝีมือต่างที่มีให้เห็นอยู่มากที่นี่ อย่างเช่นพวกงานสาน เดี๋ยวนี้มีกระเป๋า รองเท้าสานขายกันเยอะมากๆ และก็พวกรูปภาพทั้งรูปภาพลายไทยหรือแม้กระทั่งแบบสากลก็มีให้เห็น ผมเองชอบมากๆที่ได้ไปยืนดูงานฝีมือของคนไทยเราเอง ดูแล้วมันน่าภูมิใจนะครับ เห็นฝรั่งเขาพากันสนใจสินค้าของคนไทย แทบจะแย่งกันซื้อเลยก็ว่าได้ และก็ยังมีสินค้าประเภทเครื่องใช้ไม้สอยในบ้าน เฟอร์นิเจอร์ต่างๆทั้งแบบหรูหรามีสไตล์ หรือแบบเก๋ไก๋ไม่เหมือนใคร แต่สำหรับช่วงนี้ถ้าผมได้มีโอกาสไปที่สวนลุมไนท์บาร์ซ่า ผมจะพลาดไม่ได้ที่จะเดินไปดูสินค้าประเภทอโรม่าเช่น  เทียนหอม สบู่ เพราะเจ้าเพื่อนตัวดีของผมคนหนึ่งชอบของประเภทนี้เอามากๆ เวลาไปไหนมาไหนกับเพื่อนคนนี้ มันก็จะพาแวะดูเทียนหอมอยู่เรื่อย จนผมรู้สึกหลงใหลในเสน่ห์ของเจ้าเทียนหอมเหล่านี้เอาซะแล้ว ซึ่งที่สวนลุมไนท์บาร์ซ่านี้ แทบจะเรียกได้ว่าเป็นแหล่งขายของเทียนหอมเลยก็ว่าได้

นอกจากลานเบียร์และแหล่งช๊อบปิ้งที่ผมเล่ามาแล้ว ที่สวนลุมไนท์บาร์ซ่ายังมีเอกลักษณ์และเสน่ห์ที่ดึงดูดให้นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศมาที่นี่ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นชาวต่างประเทศเสียมากกว่า นั่นก็คือที่นี่จะมีโรงละครโจหลุยส์ เป็นโรงละครเล็กที่ใช้หุ่นเป็นตัวแสดงซึ่งต้องใช้คนเชิดหุ่นตัวหนึ่งถึง 3 คนเลยทีเดียว สำหรับตัวผมเองยังไม่มีโอกาสได้เข้าไปชมการแสดงนี้เลยสักครั้ง เพราะผมได้ข่าวว่าที่นี่เป็นโรงละครหุ่นที่เหลือเพียงที่เดียวในประเทศไทยเท่านั้น ผมว่าคงเป็นอะไรที่น่าเสียดายที่เราเกิดเป็นคนไทยแท้ๆแต่กลับไม่มีโอกาสได้เห็นศิลปวัฒนธรรมอันงดงามนี้ของคนไทยเรา ยังไงก็ต้องหาโอกาสไปดูให้ได้สักครั้งครับ และบริเวณนี้ยังมีร้านอาหารให้นักท่องเที่ยวเลือกรับประทานและสัมผัสกับบรรยากาศแบบไทยๆได้อีกมากมายเลยครับ

และที่สุดท้ายที่ผมอยากจะแนะนำให้ทุกคนไปเยี่ยมชมนั่นก็คือมูลนิธิแม่ฟ้าหลวง ที่นี่เป็นแหล่งรวมสินค้าหัตถกรรมและผลิตผลต่างๆจากภาคเหนือมาจำหน่ายซึ่งก็เป็นอีกที่ที่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติให้ความสนใจครับ

จะอย่างไรก็ตาม ถ้าใครรู้สึกว่างในตอนเย็นไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนดี ผมก็ขอแนะนำสวนลุมไนท์บาร์ซ่าให้เป็นอีกตัวเลือกหนึ่ง สำหรับคนที่ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะไปเที่ยวที่ไหน ไม่ต้องกังวลกับการเดินทาง ไม่ต้องกังวลว่าจะเดินไม่ถูกเพราะที่นี่เค้ามีศูนย์ข้อมูลที่คอยให้บริการกับนักท่องเที่ยวทุกคนและยังมีแผนที่ให้ดูเป็นจุดๆอีกด้วย  ที่นี่เปิดตั้งแต่ตะวันเริ่มจะตกดินยันเที่ยงคืน ผมขอให้ใครก็ตามที่ได้มาที่นี่มีความสุขให้เต็มที่เหมือนกับที่ผมได้รับจากมัน จนผมจะต้องกลับมาเที่ยวที่นี่อีกหลายๆครั้งพร้อมชวนเพื่อนๆให้มาสนุกสนานด้วยกันกับผมยังไงครับ

ดีใจมากๆเลยวันนี้ เย้ๆ ทำสำเร็จแล้ว...หลุดออกจากวงจรอุบาทว์ได้ซะที ตั้งใจที่จะมาเรียนก็ทำได้ กินข้าวเช้าก็ทำได้ เริ่มหันมาสนใจการบ้านก็ทำได้ คุยกับเพื่อนมากขึ้นก็ทำได้ ดีใจจริงๆที่ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมมีเพื่อนดีๆหลายคนที่คอยให้กำลังใจและอยู่เป็นเพื่อนผมเวลาที่รู้สึกเหงา...จะมีใครโชคดีเหมือนผมอีกเนี่ย ปลื้มใจจัง แต่ยังไงก็ตามอะคับ ผมก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรวงจรอุบาทว์เหล่านั้นมันจะโคจรมาหาผมอีก สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้คือตักตวงความรู้สึกที่ดีๆ ที่นานๆทีจะเจอกับเค้าบ้างให้มากที่สุด จดจำทุกวินาทีที่ผมมีความสุขเอาไว้ เผื่อเวลาที่ผมรู้สึกแย่ขึ้นมาอีก ผมจะได้เอาความทรงจำอันแสนมีค่าเหล่านั้นมาเป็นกำลังใจให้ตัวเอง วันนี้อยากไปสวนลุมไนท์จังเลยแต่ไม่รู้ว่าจะไปกับใครดี เห็นพี่หนุ่มว่าช่วงนี้มีเทศกาลอาหารด้วย...พูดแล้วก็หิวขึ้นมาเรยยย เนี่ยก็อยากที่จะชวนเพื่อนๆไปเที่ยวกันบ้างถ้ามีโอกาส ช่วงนี้พี่ชายผมไม่ค่อยว่างอยู่ด้วย อิอิ     ยังไงก็ขอให้เป็นกำลังใจให้ผมต่อสู้กับความน่าเบื่อของตัวเองให้ได้ด้วยนะครับ

 เห้ย..ผ่านไปแล้วอีกอาทิตย์นึง นี่เราโตขึ้นอยู่ทุกวันเลย หมายถึงความคิดนะไม่ใช่ร่างกายเพราะว่าช่วงนี้อาหารการกินไม่ค่อยจะดีเท่าไรเลย วันนึงกินข้าววันละ 2 มื้อเอง มิน่าไม่โตซะที วันนี้เราตั้งใจว่าจะมาทำงานแต่แล้วเป็นไง 5555 ก็ไม่ได้ทำอยู่ดีงานก็เลยคั่งค้างถ้าพี่หนุ่มได้อ่านก็อย่าตำหนิบาสนะครับ อิอิ มันเขียนไม่ออกเลยครับ ความดิดมันตันไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรดี แต่เด๋วคงทำได้อะคับ ก็ไฟมาลนก้นแล้วนี่ ส่งพรุ่งนี้แล้ว

 โอ้ วันนี้มีเรื่องตลกจะเล่าให้ฟังด้วยคับ ก็คือวันนี้ตอนบ่าย 3 โมง จะต้องไปเรียนวิชานึงที่คณะวิทฯกีฬาตรงมาบุญครองอะคับ เราเองก็ไปรอรถป๊อบสาย 2 ที่หน้าครุฯซึ่งปกติก็เป็นอย่างงี้อยู่แล้ว แต่วันนี้เพราะเราไม่รู้จริงๆว่าตรงหน้าครุฯง่ะ มีรถป๊อบสายอื่นผ่านด้วย เราก็นึกว่ามีแต่สาย 2 ที่ผ่าน ก็มันยังอุตส่าห์มีป้ายติดไว้อยู่เลยว่า"สาย 2 ผ่าน" ปรากฎว่าพอมีรถป๊อบมาเราก็ขึ้นไปทันทีเพราะว่าตอนนั้นเราก็สายไปหลายนาทีแล้ว พอรถออกเราก็นั่งฟังเพลงอย่างสบายใจ แต่ทันใดนั้น!!!! รถมันกลับเลี้ยวไปทางสามย่านผ่านยูเซ็นเตอร์ เราก็แบบว่างงมากๆ อะไรกันว่ะ!! ก็เลยหันไปมองป้ายในรถ มันเขียนว่า สาย 4 เท่านั้นแหละ หมดกัน...ชีวิต ก็เลยนั้งรถเล่นไปศาลาพระเกี้ยว คณะแพทย์ เภสัช และก็กลับมาที่ครุฯอีก เราก็ถึงลง สรุปคือเสียเวลาไปเปล่าๆ เรียนก็ไม่ได้เรียน อายตัวเองอีกต่างหาก ยังไงวันนี้ก็คิดว่าเรามีเรื่องเล่าตลกๆโง่เพิ่มมาอีกเรื่องนึงแล้วกัน 5555

****เมื่อวันก่อนๆเรายังเศร้าๆอยู่เลย แต่มาวันนี้รู้สึกดีขึ้นมากไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เห้ย....แต่ก้ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างนี้อีกนานมั้ย เบื่อที่ต้องอยู่ในวงจรอุบาทว์--นอนดึก ตื่นสาย กินข้าววันละ 2 มื้อ บางทีก็แทบจะไม่อยากกินเลย แถมยังมีแต่เรื่องที่ไม่สบายใจให้คอยคิดๆๆๆๆๆๆๆๆอยู่นั่นแหละ คนที่คอยให้กำลังใจเราเค้าคงเบื่อหน่ายกันไปหมดแล้ว ยังดีที่เราก็พยายามคิดแต่เรื่องดีๆ พยายามอย่างที่สุดแล้ว****บางคนเค้าแย่ยิ่งกว่าเราซะอีก พอฟังเรื่องของคนอื่นเค้าก็ทำให้เรารู้สึกว่าเราเนี่ยมันไร้สาระซะจริงๆ คนอื่นเค้ามีเรื่องคอขาดบาดตายเค้ายังไม่ได้เป็นบ้าเหมือนเราเลย หรือว่าบางทีเราก็แค่อยากเรียกร้องความสนใจให้ใครบางคนเค้าหันมาสนใจเราบ้าง...มั้ง ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนทั้งรุ่นน้องรุ่นพี่ที่คอยให้คำปรึกษาและอยู่เป็นเพื่อนเราเวลาเราเซ็งและแย่กับเรื่องที่ทำให้ต้องคิดๆๆๆ...

 ดีใจจังเลย มี space เป็นของตัวเองซะที ตอนนี้ยิ่งเศร้าๆอยู่ด้วย กำลังหาอะไรใหม่ๆทำจะได้ไม่ต้องคิดมาก  ไม่รู้จะเขียนอะไรด้วยสิพึ่งจะเคยเขียนครั้งแรก เอาไว้ครั้งหน้าจะหาเรื่องมาเขียนเยอะดีก่า ชีวิตจงเจริญ เฮ้!!!